Понедельник, 25 05 2020
Войти Регистрация

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Create an account

Fields marked with an asterisk (*) are required.
Name *
Username *
Password *
Verify password *
Email *
Verify email *
Captcha *
×

Предупреждение

JUser: :_load: Не удалось загрузить пользователя с ID: 834
Минская международная книжная выставка-ярмарка

Минская международная книжная выставка-ярмарка (165)

В XXV Минской международной книжной выставке-ярмарке примут участие 32 страны. Об этом сообщила на пресс-конференции начальник управления издательской и полиграфической деятельности Министерства информации Беларуси Елена Павлова, передает корреспондент БЕЛТА. "О своем участии уже заявили 32 страны, в том числе Россия, Италия, Великобритания, Польша, Германия, Сербия", - сказала Елена Павлова. Все участники выставки подготовили объемные экспозиции, большие программы по презентации книг. В частности, комитет по печати и взаимодействию со СМИ правительства Санкт-Петербурга в рамках празднования 315-летия со дня основания города на Неве представит в Минске музыкально-литературный вечер, посвященный этой дате и совместным российско-белорусским книжным проектам. Почетный гость выставки Сербия предложит программу знакомства с национальной литературой в течение всех дней работы. Открытие белорусского национального стенда запланировано на 28 февраля. "На стенде предполагается несколько площадок. Центральная - это зона презентаций. В детской зоне будут постоянно проходить мероприятия с участием детей. В зоне издательств Союз писателей Беларуси и Национальная библиотека представят свои издания. Отдельным событием станет презентация факсимильного издания "Наследие Франциска Скорины", - рассказала Елена Павлова. Посетители выставки также смогут увидеть печатный станок XVI века. XXV Минская международная книжная выставка-ярмарка пройдет с 28 февраля по 4 марта в административном комплексе по проспекту Победителей, 14. Мероприятие организуют Мининформ, Мингорисполком, ОАО "Белкнига", ПК ООО "Макбел".

Источник: БЕЛТА

      То, что в нынешней Молдове серьёзная «напряжёнка» с литературой для детского и юношеского возраста – ни для кого не секрет, автор уже не раз говорил об этом в своих публикациях. Надо честно признать: время, когда Советская Молдавия, в широком кругу братских социалистических республик, была одним из лидеров по количеству пишущих детских авторов и выпущенных книг – далеко позади. Эта основополагающая часть платформы культурного и духовного формирования будущих поколений, практически, не поддерживается молдавскими государственными институтами. От многократного банального повторения общеизвестной истины, что без качественной высокохудожественной книги невозможно воспитать и вырастить достойного гражданина, «слаще во рту не становится». Благостные перемены приносят не звонкие речи и громкие слова, а – конкретные дела!..

      Писатели и поэты Севера Молдавии, образующие филиал «NORD» во главе с признанным писателем, поэтом и публицистом, а также детским автором - Виктором Панько, давно осознав эту проблему, пытаются собственными силами, хотя бы частично, исправить сложившуюся ситуацию. У нас есть немало литераторов, которые довольно плодотворно трудятся на этой непростой, но благодатной ниве.

      В связи с выше сказанным, хочу обратить внимание на секретаря Рышканской районной писательской организации филиала – Лидию Мотрю, известную писательницу и поэтессу Севера Молдовы, талантливую переводчицу и популяризатора детской литературы на молдавском языке…  Лидия Константиновна предложила воспользоваться моими дружескими связями с именитыми белорусскими и другими заграничными авторами и заняться переводами тех произведений, которые, несомненно, будут интересны именно молодому поколению Молдавии. Зная прекрасное владение Лидией Константиновной всеми оттенками родной речи, которые мне – молдавскому русину, пока не по плечу, я – согласился.

      Наш энтузиазм нашёл отклик у многих, свои работы прислали – Николай Чергинец, Георгий Марчук, Иван Чарота, Геннадий Пашков, Алесь Бадак, Мария Рудович, Николай Метлицкий. В прошлом году, в связи с 500-летием первой печатной белорусской книги, мы перевели замечательную фантастическую повесть «В гостях у Франциска Скорины», созданную коллективом «Ева Нэмм» под руководством Елены Стельмах, отрывки из которой мы зачитывали местным детишкам на творческих встречах и мероприятиях филиала.

       Моё знакомство с директором Государственного литературно-мемориального музея Якуба Коласа Зинаидой Комаровской навело нас на мысль о переводе на молдавский язык некоторых произведений классика белорусской литературы. Сотрудница музея Светлана Шиманович любезно предоставила детские рассказы Мастера – «Хмарка», «Рак-усач» и «Савось-проказник», которые мы с удовольствием перевели. К сожалению, по семейным обстоятельствам, мне не удалось побывать на праздновании 135-летия со дня рождения великого белоруса, но выполняя обещание, данное друзьям из музея, публикую здесь перевод рассказа «Хмарка»:

NOURAȘUL

Nici un fel de griji și amărăciuni nu știa acest frumos nouraș. Ea nu știa din ce și de unde a apărut pe lume ea și cine-i este mama. Poate de aceia ea era atît de fericită; că nimic nu știa despre Dumnezeiasca lumină.

Acea zi, mai corect acea dimineață, cînd nourașul sa ivit pe cer, era o dimineață tăcută într-atât că se auzeau cum cântă stând pe o frunză rătundă ce se numește ”Calujnița verde”, doi greierași minunați. cioara care se învârtea pe lângă copacul de stejar cu multe scorburi; unde se afla cuibul, ea țipa de părea, că-i o triplă de periat; ce se auzea peste tot, se sfădea cu cocostârcul ce avea un nas lung și picioare înalte, care nici cu urechia nu atrăjea atenție la pălăvrăgitul vecinei, care era atît de rea, dar cioara se bucura de copii săi, care ședeau în cuibul ce se afla în același copac de stejar.

Undeva; pe cer cu jale striga un vulture flămând și sunetele lui departe se răsfrînau în tăcerea dimineții de vară.

Se vede, că vîntul, în avea dimineață avea o mare sărbătoare, poate că bine s-a plimbat el, în ziua de eri, de aceia, că stătea neclintit și dormea, pe cînd soarele de acum ajungea la a două jumătate de zi.

și era această dimineață foarte caldă.

Hrișca, începea să înflorească și demult cartofii primesc țărina în jurul lor, ele se înmuiau de căldură și cu neputințăși-au lăsat spre pămînt frunzele și frunzele cartofilor pe curpen erau îngălbenite.

Un micul ghemulet care se arătase la început un micul nouraș, începea să se dilate și se făcu mai tărișor, mai mare.

Î-i era bine acestui nouraș, să înnoate sus de tot, în largul fără de margini al cerului în lumea lui Dumnezeu și deacolo să privească toate peisajele pămîntului, care era cu mult mai jos de acest noure.

Din această strașnică depărtare (foarte mare, mare) pe care plutea Nourașul) totul arăta foarte neobișnuit de frumos. Din depărtare, toate le prim mai frumos, mai astfel…

Așa ne este natura; să vedem frumusețea cu sufletul să vedem tot cei bine și frumos, mai departe de noi ci nu în apropierea noastră. și a mers în înnot fericit nourașul, în drumul său cu depărtări mari, care se oprea încetișor, ca un gînd plăcut, care se apropia de pămîntul cu frumoasele panouri, care îl înteresau mai mult; dealurile cu chezisul nisipos, cu panglicelei șerpește ale apelor sclipitoare, pădurile, toate frumusețele pămîntului, ce erau atrăgătoare ochiului acestui nou-născut nouraș, apoi tot frumosul pămîntului, care la mirat pe nouraș, pămîneau tot mai departe și mai departe, iar (Nourașul) acest departe se învelea cu un vual de fum albăstrui.

Acest noroc al Nourașului, fără neam (ea nu-și știa rodul neamului) nu-i dădea ei seama, că să cunoască amărăciunea cuiva. Nourașului i se părea, că toți în lumea aceasta ca și el, se bucură și le este bine cu soarta primită. Deaceia el, nourașul, nu știa, că lasă în urma sa nu prea mare dispoziții pe pămînt, cu se hapsinie vrea țărîna să-și potolească setea. Iată de la hotar pănă la hotar pe deal, acolo după sat, se clatină ușor spicele de orz, care s-au rumenit de razele soarelui.

Acesta-i vîntul, care numai ce s-a trezit și începe a căsca și a se întinde. Sărmanele spice cu atenție privesc nourașul. Cu timpul ele trag nădejde, că bunul nouraș, cu milostivirea lui le v-a da puteri să stee drepte pe picioarele lor. Dar, nourașul merjea mai departe numai umbra se arăta în urma lui, ca o fantomă, dar spicele stăteau în picioare și nu se jeluiau nimănui, de părea că au pierdut conștiința (fără puteri). Și era în jur o tristețe, care se strecura peste tot, ce a azvîrlit nourașul.

Doi greerași bravi au început să cînte și sau ascuns sub o frunză de (calujnița). Cîntecul lor era dedicat acestui nouraș, dar el nu le-a recunoscut bunătatea.

Păsările tot și ele au amuțit, iar un pârăiaș micuț se părea că și-a dus scârba în pământ, sub pietre, la umbra unor mici copăcei. Dar nourul plin de  fericire, și bucurie, luminos, ca ziua de mai, tot mergea și mergea pe cer, departe, în locuri neștiute. Î-i era cu puțină supărare, î-i era jale nourului, să părăsească aceste deprins, dar natura vie, î-l alunga și î-l tot alunga înainte și nu-i dădea răgaz de odihnă.

Așa mergea nourașul toată ziua. Spre seară, cînd soarele î-și lăsa razele spre asfințit, Nourașul ajunse în locurile, care nu semănau cu acelea, de unde el eși luase calea.

În fața nourului s-au deschis niște munți înalți, a căror vârfuri erau (veșnic) presărați cu omăt veșnic. Soarele a început să se ascundă la capătul pămîntului, ultimile raze de sore au colorat nourașul în culoarea focului și apoi s-au stins.

Un frig aspru al munților cu vârfurile lor au strâns nourașul presîndul.

Nourașul s-a zgribulit, s-a făcut mai micuț, mai subțirel, și-a găsit ascunzișul între  munți și s-a oprit, alăturîndu-se o stîncă bătrînă, Î-i era frică nourașului.

-         De unde te-ai târât sărăcuțule? - a întrebat Stînca.

Și mai mare era frica care l-a îmbrățișat.

-         Nu știu cei, speriat a spus Nourașul.

-         - Ce faci? Cu ce te ocupi?

-         Nourașul sa făcut și mai mic și tăcea.

-         Eu iubesc să ascult; ce se face în lume, - se îndreptăți nourașul.

-         Ce ai văzut tu, povestește-mi și mie. Nourașul puțin sa încurajat și a început a spune, cît e de bine pe pămînt, cît de fericit și voioși, cum cîntă gâzele și greierașii, erbiule, spicele (de grîne).

-         Cine e fericit acel crede, că toți sunt fericiți, - a spus vulturile.

-         Am fost și eu prin părțile acelea, de unde a venit Domnul Noure.

-         Acolo, spui, că e fericire?

-         Dar cum socoți tu, nefericire?

Acolo lanurile au plins cu ultima lacrimă, ca să-ți dea ție viață, fericitule Noure! și acum nici rouă nu este. Dar nu pentru acesta sunt date lacrimile, ca să te naști pe lume, să merji de aici-încolo, prin țări neștiute, străine…

Și mult mai spunea Vulturul (povestea). Vulturile il învinuia pe nourel.

Ascultă Nourașul învinuirile Vulturului și avu jale.

Trecuse noaptea, se făcea altă zi nouă, și iarăși pleca la drum nourașul.

Acum nourașul nu se simți fericit ca mai apoi.

Mult l-au înrâurit cuvintele vulturelui.

Treceau zilele, săptămînile, iar el, ca un afurisit, tot merjea prin toată lumea. și numai pe unde nu merse  el! Cîte nefericiri întîlnea în cale nourașul.

Ajunse și prin pustiuri, în fațase așternea marea, care nu avea marjini. Î-l ducea vînturile, rupeau în bucăți, firicelele firave se împrăștiau și nu mai avea astâmpăr nourașul. și s-a întors nourașul înapoi, de unde venise. Lanurile îngălbenise, erbile erau uscate, pe cîmpuri au ars steblele, care cu regret au întîlnit nourașul, s-a făcut întunecat, eșe și-a desfăcut cozile și așa au întâlnit nourașul, care a început a plînge cu lacrimi reci peste lanuri și dealuri costișe.

Stejarul bătrîn, spălîndu-și fața, s-a înveselit și s-a adresat către cucostîrcul, care demult î-i era prieten: - Iată ce vreau să-ți spun: vorbeștele la copii tăi, să nu zboare fără rost prin lume, căci și aici în locurile băștinașe ajunge de lucru, pentru fiecare.

Cucostîrcul tăcu. El astfel se uită la toate, dar poate că, nici nu auzi ce-i spuse prietenul.

 

 

        Совсем недавно мои друзья из Союза писателей России порекомендовали некоторые альманахи и сайты, где я увидел поэтические произведения Андрея Щербака-Жукова, которые совершенно неожиданно вернули меня в далёкое безоблачное детство, когда в старом родительском доме, вместе младшей сестрёнкой, я переживал за тонущего в болоте бегемота из бессмертного «Телефона» Корнея Ивановича Чуковского. Бегающие туда-сюда «еноты» и «бегемоты», грустный «птеродактиль-дактиль» и ленивый «одинокий тюлень» зачаровали окружающих детей, а внучка Лидии Константиновны Яна, студентка, вдохновилась стихами московского поэта и предложила бабушке перевести их на молдавский язык. Вот два из них - «Еноты-бегемоты» и «Одиночество»:

Enoți-beghemoți

-Scumpii mei enoţi

De ce nu sunteţi beghemoţi?

-Că nu dorim să fim 

Noi enoţii-beghemoţii...

 

Dragi beghemoţi,

-De ce nu sunteţi enoţi?

-Iată navem altă treabă!...

Cum beghemotul enot să devie?

 

-Ce,ce,ce?

Au zis ceilalţi enoţi,

Da-ţi-ne mai bine ceva de lucru

Să spălăm,rufe să călcăm!

Şi lăsaţi-ne fără compot!

 

Numai să nu prefaceţi

Pe noi beghemiţii în enoţii

Ce,ce,ce?

Noi vom scoate mitralierele,

Strînge-vom cîte un polc,

O roată de soldaţi

 

Vă lăsăm fără de haine,

Fără de ciubote,

Numai nu ne prefaceţi,

Pe noi,beghemoţii în enoţii.

Iată ce întorsătură,

Cineva să se ducă în pădure

Iar alţii în glod, în iezătură

Cineva se teme de avioane

Alţii vor să zboare...

Dar, cui îi este dat din născare,

Acel pe toate le are!

 

Singurătate

Trăia printre ghețari

O focă singuratică

Și această focă mare,grasă

Fierbea un singur pelmen

A întrebato un lamantin

-Dar, de ce fierbi numai unul singur?

-E ziua duminicii

Îmi este lene să gătesc ceva mai mult

Așa zic eu : Eu sunt singură focă, gătesc un singur pelmen.

 

     Жаль, что до сих пор не удалось воплотить наши поиски и труды в бумаге, но, как известно, надежда – умирает последней.

 

Юрий Иванов,

председатель Рышканской районной писательской организации

филиала «NORD» Союза писателей Молдовы им А. С. Пушкина,

председатель Молдавско-Белорусской литературной секции.

 

 

Польскі пісьменнік прадставіў кнігу пра выбітных жанчын у часы мужчынскага дамінавання.

Літаратар Славамір Копер, вядомы і паспяховы праз свае гістарычныя кнігі, знаходзіцца, калі можна так сказаць, у апазіцыі тым гісторыкам, што на кожнай старонцы твора змяшчаюць не менш за дзесяць дат. Ён лічыць за лепшае спазнаваць мінулае праз анекдоты, цікавінкі і асабістае жыццё чалавека, як у новай кнізе «Жанчыны Другой Рэчы Паспалітай», пераклад якой на беларускую мову выйшаў у «Галіяфах» пры дапамозе пасольства Польшчы ў Беларусі. 7 лютага сам аўтар, які, дарэчы, плануе ўдзел у будучай Мінскай міжнароднай кніжнай выстаўцы-кірмашы, у «Арт-сядзібе» прадставіў свой твор мінскай публіцы і заваліў яе гістарычнымі анекдотамі.

Ка­ця­ры­на  Коб­ра.Кацярына Кобра

Па словах літаратара, перад «Жанчынамі» ён хацеў напісаць кнігу пра Юзафа Пілсудскага, але зразумеў, што матэрыялу хапіла б на цікавы, але толькі адзін яе раздзел. «Бо што ёсць у прыватным жыцці Пілсудскага? — дзве змены рэлігіі з-за жанчыны, два пазашлюбныя дзіцяці і два жаночыя самазабойствы. Такі шараговы паляк-каталік». Затое кніга, якую аўтар прыехаў прадстаўляць, канцэнтруецца на жанчынах, што ўласнымі здольнасцямі, талентамі і сілай волі вызначыліся альбо нават дасягнулі поспеху ў эпоху мужчынскага дамінавання ў нашай агульнай гісторыі (у перыяд, які ахоплівае кніга, частка нашай краіны была ў складзе Польшчы).

Тут можна знайсці раздзелы пра скандалістку і феміністку Ірэну Крывіцкую, аўтарку рамана «Ночы і дні» Марыю Шумскую, паэтку Марыю Паўлікоўскую-Яснажэўскую, жанчыну пісьменніка, мастака і філосафа Станіслава Віткевіча Ядвігу Унруг, а таксама Ядвігу Бэк, «без якой Юзаф Бэк ніколі б не стаў міністрам замежных спраў Польшчы».

Беларусаў, напэўна, найбольш зацікавіць частка, што датычыцца ўжо сёння знакамітай мастачкі Кацярыны Кобры, жонкі беларускага і польскага мастака Уладзіслава Страмінскага. Славамір Копер кажа, што Кацярына была, магчыма, нават больш таленавітая за свайго мужа, які актыўна карыстаўся яе ідэямі, але недастаткова моцная, каб прабіцца ў мужчынскім свеце. Гісторык успомніў прысвечаны Страмінскаму апошні фільм Анджэя Вайды «Паслявобразы», у якім Кацярына Кобра не атрымала належнага ёй месца. «Вайда зноў аказаўся, назавём гэта, ворагам жанчын», — сказаў Копер.

Аўтарству папулярнага ў Польшчы літаратара належаць кнігі «Прыватнае і эратычнае жыццё ў Старажытнай Грэцыі і Рыме», «Жыццё артыстак у ПНР» і «Прыватнае жыццё ўладных эліт ПНР», а таксама, увага, «Жанчыны ў жыцці Міцкевіча». Асаблівасць свайго метаду распавядаць гісторыю Славамір Копер тлумачыць на прыкладзе ўзаемнай нянавісці двух палітычных дзеячаў Юзафа Пілсудскага і Рамана Дмоўскага. Яе прычынамі палітычная гісторыя не цікавіцца, затое даследаванні Копера даюць цікавы вынік: Пілсудскі з Дмоўскім не любілі адзін аднога з-за жанчыны — Марыі Юшкевіч.

«Ужо шмат напісана пра палітыку часоў Другой Рэчы Паспалітай, але нічога пра асабістае жыццё як палітыкаў, так і творчых асоб. Але калі прыватнае адарваць ад публічнага, ад палітычнай ці артыстычнай дзейнасці, для чытача шмат што застанецца незразумелым. Калі палітык ці дзеяч культуры паказваецца ў халаце і тапках, ён набывае аўтэнтычнасць, бо мы схільныя ўяўляць гістарычных персон постацямі з бронзы, хоць кожны з іх меў прыватнае жыццё і праблемы ў сям'і. Таму большасць гісторыкаў мяне не любіць і называе гістарычным пляткаром», — прызнаецца Копер.

Кніга «Жанчыны Другой Рэчы Паспалітай» пазначана ўзроставым абмежаваннем — чытаць яе пажадана тым, хто дасягнуў васямнаццаці гадоў. Пачынаецца яна з прадмовы тады яшчэ пасла Польшчы ў Беларусі Конрада Паўліка, дзе ён адзначыў дарэчнасць кнігі для Беларусі, у якой удзел жанчын у розных сферах жыцця нямала ўплывае на функцыянаванне дзяржавы.

Ірэна Кацяловіч

Загаловак у газеце: Феміністкі, паэткі і музы

Крыніца: zviazda.by

Дзеля дружбы

  • Понедельник, 19 февраля 2018 08:10
  • Автор

У выдавецтве “Мастацкая літаратура” падрыхтавана да друку кніга вершаў народнага паэта Татарстана Роберта Мінуліна ў перакладзе на беларускую мову.

Такая падзея па сённяшнім часе рэдкая – параўнальна за кароткі адрэзак часу ў Беларусі выходзіць другая перакладная кніга паэта з Татарстана. Так, сяброўства ў беларускіх і татарскіх пісьменнікаў ў ранейшыя, савецкія, дзесяцігоддзі было на добрай вышыні. Памятаю, што выйшлі па-беларуску кнігі Мусы Джаліля, Закі Нуры (старшыня Саюза пісьменнікаў Татарскай АССР партызаніў у Беларусі, пасля вызвалення нашай старонкі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў працаваў у Оршы старшынёю гарсавета). Але гэта было раней, калі і кантактаваць было прасцей, і калі дружба літаратур, дружба нацыянальных культур была часткай ідэалагічнай стратэгіі. Мяркуючы па сённяшнім часе, і зараз мы імкнёмся дружыць культурамі. Толькі вось літаратура, як правіла, выпадае з гэтага камунікату дружбы…

Затое ёсць розныя творчыя, выдавецкія ініцыятывы. Як правіла, яны пачынаюцца з малога. У свой час выдавецтва “Літаратура і Мастацтва” вылучыла ініцыятыву штогод у межах Дня беларускага пісьменства праводзіць міжнародны круглы стол беларуксіх і замежных пісьменнікаў пад агульнай ідэяй “Мастацкая літаратура як шлях адзін да аднаго”. І Міністэрства інфармацыі краіны падтрымала такую інціыятыву. Варта зазначыць, што шмат у чым праект атрымаўся дзякуючы пазіцыі тады першага намесніка міністра інфармацыі Ліліі Ананіч. Штогадовы круглы стол даў магчымасць запрашаць у Беларусь літаратараў з розных куткоў свету. У 2007 годзе прыехалі пісьменнікі з Сербіі, Чарнагорыі, Расіі, Балгарыі… Так пачалі адраджацца міжнародныя літаратурныя стасункі на дзяржаўным узроўні.

У 2009 годзе сярод гасцей Дня беларускага пісьменства і ўдзельнікаў ужо трэцяга па ліку круглага стала аказаўся і народны паэт Татарстана Роберт Мінулін. Яго імя для кантактаў падказаў наш калега з Удмурціі – паэт, перакладчык, празаік, кінасцэнарыст Вячаслаў Ар-Сяргі. Чалавек надзвычай сціплы, інтэлігентны, Роберт Мугалімавіч паказаўся засяроджаным у сабе, мо нават замкнутым і не вельмі настроеным на стасункі. Але гэта было толькі першым уражаннем. І ў Мінску, і пасля ў Смаргоні, Кушлянах, дзе праходзіў Дзень беларускага пісьменства, Роберт Мугалімавіч цікавіўся нашай нацыянальнай культурай, гісторыяй, лёсам Францішка Багушэвіча, у Залессі ўслухоўваўся ў расповяд экскурсавода пра легендарнага Міхаіла Клеафаса Агінскага і яго паланэз “Развітанне з Радзімай”. І словам нават не абмовіўся пра тое, што даўным-даўно захоплены гэтым творам. І нават верш напісаў пра паланэз:

Агінскага

Даўнейшы паланэз

Іграе хтосьці

Так натхнёна.

У нотах

Горкую тугу

Ён адкрывае зноў

Здзіўлёна.

А чалавека

Нудзіць ростань.

Сум зразумець яго

Так проста…

Ў Айчыны просіць

Даравання…

І ведае:

Ніколі болей

Не вернецца.

І сумам, болем

Развітваецца з ёй

Ў час ранні…

Душа хвалюецца,

А думы –

Пра сэнс жыцця,

Пра вечнасць суму…

… А пасля яшчэ высветлілася, што і адна з стрыечных сясцёр татарскага паэта замужам за беларусам – вядомым фотакарэспандэнтам-“звяздоўцам” Мікалаем Амельчанка. Адным словам, Беларусь аказалася для Роберта Мугалімавіча не чужая.

Паэт пасябраваў з нашымі пісьменнікамі, пачаў актыўна ліставацца з беларускім бокам. І з часам у Беларусі выйшла адрасаваная дзецям яго вершаваная кніга. Перакладчыца – маладая таленавітая паэтка Яна Явіч. Роберт Мінулін напісаў некалькі вершаў на беларускую тэму. У тым ліку – і пра Скарыну. Цяпер паэт з Казані заахвоціўся перакладамі беларускіх класікаў. А цяпер вось да беларускага чытача ў перакладзе лаўрэата Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь Міколы Мятліцкага, слыннага беларускага перакладчыка, прыходзіць кніга лірычнай паэзіі Роберта Мінуліна. Так і атрымалася, што гэта другая беларуская кніга нашага сучасніка – татарскага паэта.

Хацелася б крышачку ўсё ж пазнаёміць чытача з біяграфіяй Роберта Мугалімавіча. Нарадзіўся ён 1 жніўня 1948 года. У вёсцы Назядэ Ілішэўскага раёна Башкірскай АССР. Так, менавіта ў Башкартастане. А ў 1973 годзе закончыў Казанскі дзяржаўны універсітэт. Працаваў карэспандэнтам дзіцячай газеты “Яш ленінчы”. Пасля – у 1986 – 1995 гадах – яе галоўны рэдактар. З 1990 года газета, праўда, носіць іншую назву -- “Сабантуй”. У 1990 годзе паэта абралі народным дэпутатам Рэспублікі Татарстан. У 1995 – 2000 гг. Роберт Мугалімавіч узначальваў пастаянную Камісію Дзяржсавета Рэспублікі Татарстан па культуры і нацыянальных пытаннях. У 2000 годзе быў абраны намеснкіам Старшыні Дзяржасавета Татарстана. Заслужаны дзеяч мастацтваў Татарстана, заслужаны работнік культуры Башкартастана. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Татарстан імя Габдулы Тукая. Аўтар каля 50 кніг. Вершы Роберта Мінуліна перакладзены на многія мовы народаў свету.

Прыемна, што новая кніга Р. Мінуліна выходзіць у серыі “Сябрына: паэзія народаў Расіі”. Запачаткаваны гэты праект быў зборнікам вершаў народнага пісьменніка Удмурціі Вячаслава Ар-Сяргі. Аглядаючы беларускую літаратурна-мастацкую перыёдыку, нельга не заўважыць, што шмат на яе старонках друкуецца чачэнская паэтэса Лула Куні. Не адстае ад яе і другі чачэнскі паэт – Адам Ахматукаеў. Друкуюцца ў перакладах на беларускую мову і паэты з Марый Эл, Чувашыі, Башкартастана, іншых рэгіёнаў Расіі. Якраз гэта выклікае спадзяванне, што нядаўна заснаваная паэтычная серыя будзе развівацца і рухацца наперад. Найперш – дзеля таго, каб мацавалася дружба між народамі і літаратурамі.

Алесь Карлюкевіч

Вынікі рэспубліканскага конкурсу "Лепшая кнігарня" аб'явяць на XXV Мінскай міжнароднай кніжнай выстаўцы-кірмашы, якая пройдзе з 28 лютага па 4 сакавіка, паведамілі ў Міністэрстве інфармацыі.

Удзельнікі ацэньваюцца ў асноўных, спецыяльных і персанальных намінацыях.

Сярод асноўных намінацый: "Лепшая кнігарня Рэспублікі Беларусь", "Лепшая кнігарня г. Мінска", "Лепшая рэгіянальная кнігарня", "Лепшая кнігарня па рэалізацыі дзіцячых кніжных выданняў" і "Лепшая інтэрнэт-кнігарня".

Спецыяльныя намінацыі вызначаць самае знакавае адкрыццё новай кнігарні ў намінацыі "Адкрыццё года" і самы актыўны магазін у рабоце з чытацкай аўдыторыяй у намінацыі "Чытаем разам".

Паколькі любая кнігарня - перш за ўсё прастора, якую ствараюць людзі, будзе ўлічаны ўклад прафесіяналаў сваёй справы ў персанальных намінацыях "Лепшы кіраўнік кнігарні" і "Лепшы спецыяліст кніжнага гандлю".

У конкурсе ўдзельнічаюць як магазіны буйных кніжных сетак, так і невялікія магазіны, незалежна ад формы ўласнасці, памеру гандлёвай плошчы і тавараабароту.

Рэспубліканскі конкурс "Лепшая кнігарня" праводзяць Саюз выдаўцоў і распаўсюджвальнікаў друку, ААТ "Белкніга" пры падтрымцы Міністэрства інфармацыі Беларусі.

Крыніца: БЕЛТА

Выстава “Зунзул чані” дагестанскага мастака і пісьменніка Марата Гаджыева, арганізаваная напярэдадні ХХV Мінскай міжнароднай кніжнай выставы-кірмаша, адкрылася ў мастацкай галерэі “Універсітэт культуры”.

{youtube} s8B9gLVbmuQ {/youtube}  

Мерапрыемства было арганізавана сумесна з Выдавецкім домам “Звязда” пры падтрымцы Міністэрства інфармацыі і Міністэрства культуры. 

Марат Гаджыеў з’яўляецца заснавальнікам і галоўным рэдактарам каўказскай літаратурна-мастацкай газеты “Горцы”, дырэктарам грамадскай арганізацыі “Каўказскі дом перакладаў”, галоўным бібліятэкарам Нацыянальнай бібліятэкі Рэспублікі Дагестан імя Расула Гамзатава. Ён жа стаў аўтарам кнігі “Соль”, якая расказвае пра падарожжы па Каўказе. Разам з калегамі-журналістамі Саідам Ніналалавым і Жэмілат Ібрагімавай Марат Гаджыеў прэзенаваў персанальныя кнігі, што былі выдадзены апошнімі гадамі ў Махачкале. Асаблівую ўвагу заслугоўвае літаратурна-мастацкі альманах “Каўказскі экспрэс”, які быў адзначаны Гран-пры на Дагестанскім кніжным кірмашы “Таркі-Тау”. Асобнікі аўтарскіх выданняў былі перададзены ў падарунак Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі, Прэзідэнцкай бібліятэцы Рэспублікі Беларусь і некаторым іншым знакавым установам.

Мастацкія творы Марата Гаджыева захоўваюцца ў Дагестанскім музеі выяўленчага мастацтва, прыватных калекцыях ў розных краінах свету. 

 

 

 Крыніца: zviazda.by

Фота: Марына Варабей

 

Перакладчыкі — мастоў будаўнікі

  • Четверг, 08 февраля 2018 11:30
  • Автор

У Элісце, сталіцы Калмыкіі, у выдавецтве “Джангар” выйшла кніга “Беларускі матыў”

У новай кнізе, якая выйшла на беларускай і рускай мовах, сабраны творы Францыска Скарыны, Янкі Купалы, Уладзіміра Дубоўкі, Рыгора Барадуліна, Міхася Пазнякова, Таццяны Сівец, Юліі Алейчанкі ды пераўвасабленні іх на рускую мову.

Аўтар перакладаў — астраханскі паэт Юрый Шчарбакоў. Дзякуючы яму ў Астрахані, як і ў недалёкай ад яе Калмыкіі, ствараецца сапраўдны цэнтр мастацкага перакладу. Юрый Шчарбакоў — збіральнік сяброў, генератар ініцыятыў у развіцці сувязяў розных нацыянальных літаратур. Зборнікі яго перакладаў пабачылі свет у Маскве, Элісце, Махачкале, Грозным, Астрахані — за тое і ўшанаваны руплівец расійскім ордэнам Дружбы, многімі літаратурнымі прэміямі.


“Мне пашчасціла паўдзельнічаць у адным з мінскіх сімпозіумаў “Пісьменнік і час”: там і завязаліся стасункі з беларускімі паэтамі, — расказвае Юрый. — Лістуюся з майстрамі, з моладдзю. Раюся: што выбраць для перакладаў. Захоплены вершамі Таццяны Сівец, Юліі Алейчанкі, знаходжу шмат цікавага ў паэтычнай спадчыне. Вельмі падабаюцца вершы Рыгора Барадуліна. Мару пра новыя кнігі перакладаў беларускай паэзіі”. А “Беларускі матыў” — толькі, прызнаецца, пачатак ягонай творчай дарогі як перакладчыка да Беларусі, беларускага мастацкага свету. 

Юрый Шчарбакоў збіраецца на кніжную выставу-кірмаш у Мінск, на традыцыйны сімпозіум літаратараў “Пісьменнік і час”. У апошнія гады беларуская літаратура больш актыўна “пайшла” ў рэгіёны Расіі — дзякуючы тамтэйшым пісьменнікам-сябрам. Імкнуцца нешта добрае зрабіць для знаёмства з ёй у Татарстане — Рэнат Харыс і Роберт Мінулін, у Чачні — Адам Ахматукаеў і Лула Куні, у Чувашыі — Валеры Тургай, ва Удмурціі — Вячаслаў Ар-Сяргі, у Калмыкіі — Эрдні Эльдышаў і Рыма Ханінава.

 

Алесь Карлюкевіч

Крыніца: sb.by

 

У час правядзення ХХV Мінскага міжнароднага кніжнага кірмашу-выстаўкі (28 лютага — 4 сакавіка) адбудзецца Міжнародны сімпозіум літаратараў «Пісьменнік і час». У яго праграме — не толькі пленарнае пасяджэнне, але і прэзентацыя многіх праектаў, звязаных з мастацкім перакладам.

Адна з імпрэз будзе прысвечана зборніку беларускай паэзіі «Беларускі матыў», які толькі што пабачыў свет у выдавецтве «Джангар» (Калмыкія, Эліста). Перакладчык твораў Францыска Скарыны, Янкі Купалы, Уладзіміра Дубоўкі, Рыгора Барадуліна, Міхася Пазнякова, Таццяны Сівец, Юліі Алейчанкі — старшыня Астраханскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Расіі Юрый Шчарбакоў.

Кніга на беларускай і рускай мовах выйшла ў серыі «Цэнтр літаратурнага перакладу», — расказвае Юрый Шчарбакоў. — У Астрахані, суседняй Элісце мы ствараем своеасаблівую атмасферу мастацкага сяброўства. Імкнёмся развіваць ініцыятывы, рэалізацыя якіх дазваляе сябраваць паэтам, а народам Расіі, Беларусі, іншых постсавецкіх краін — праз вершы адкрываць тыя працэсы, тыя з'явы, якія характарызуюць сучаснае жыццё. У Астрахані праводзяцца розныя конкурсы паэтычнага перакладу. Да ўдзелу ў іх мы запрашаем і беларусаў. Рады, што ў Беларусі шмат што робіцца па прадстаўленні літаратур народаў Расіі на беларускай мове. Ведаю, што ў апошні час газеты «Літаратура і мастацтва», «Звязда», часопісы «Полымя», «Маладосць» друкавалі паэтаў Татарстана, Удмурціі, Калмыкіі, Чувашыі, Башкартастана.

Са сваімі творчымі падарункамі на сімпозіум «Пісьменнік і час» прыедуць літаратары з Казахстана, Літвы, Арменіі, розных рэгіёнаў Расійскай Федэрацыі.

Мікола Берлеж

Крыніца: zviazda.by

 

Изменены на более поздние сроки проведения XXV Минской международной книжной выставки-ярмарки, она пройдет с 28 февраля по 4 марта, сообщили в Министерстве информации Беларуси.

Главной темой XXV Минской международной книжной выставки-ярмарки определена тема "Беларусь - культурная площадка Европы". "Исторически сложилось так, что Беларусь является гостеприимной страной, где можно познакомиться с культурой, обычаями многих народов. У нас дружно живут представители многих национальностей, их культурное многообразие служит взаимному обогащению. Такая же государственная политика проводится и в отношении народов других государств, для которых наша страна стала примером миролюбия, толерантности, межнационального братства", - отметили в ведомстве.

Страна - почетный гость XXV Минской МКВЯ - Сербия. Центральный экспонент - Казахстан. Почетными гостями выставки в разные годы выступали Россия, Украина, Израиль, Казахстан, Франция, Германия, Венесуэла, Китай, Армения, Великобритания.

В программе участия почетного гостя запланирована выставка Национальной библиотеки Сербии "Сербская литература в Первой мировой войне". Пройдут творческие встречи с известным сербским прозаиком Гораном Петровичем, Даяной Лазаревич - переводчицей на сербский язык сборника Максима Богдановича "Вянок", а также сербско-белорусская литературная встреча "Творческий и научный тандем: Иван Чарота и Драган Лакичевич".

Будут организованы презентации изданного в Беларуси сборника современной сербской поэзии, книги Невены Витошевич-Чеклич "Чырвоныя кветкі Косава поля", книги "Беларусы пра Сербію і Югаславію", перевода на русский язык произведений св.Саввы Сербского "Студенички типик" и "Житие св.Сименона", подборки белорусской поэзии в сербском журнале "Повелья" и сербских выпусков журналов "Маладосць", "Полымя", "Нёман" и газеты "Літаратура і мастацтва". В Доме дружбы состоится вечер, посвященный сербской литературе.

Также ожидается широкое участие в выставке книгоиздателей из России (экспозиции "Издательские программы правительства Москвы" и "Санкт-Петербургский международный книжный салон"), Германии, Великобритании, США, Китайской Народной Республики.

Знаковым мероприятием выставки станет презентация "Энциклопедии Китая" на белорусском языке. Проект реализован в соответствии с меморандумом о сотрудничестве между Мининформом Беларуси и Главным госуправлением по делам прессы, издательств, радиовещания, кинематографии и телевидения КНР. Комитет по печати и взаимодействию со СМИ правительства Санкт-Петербурга представит в Минске музыкально-литературный вечер, посвященный 315-летию со дня основания города на Неве и совместным российско-белорусским книжным проектам.

В дни выставки пройдет IV Международный симпозиум литераторов "Писатель и время". Свое согласие на участие в симпозиуме подтвердили писатели более 20 стран.

На выставке состоится награждение победителей конкурса молодых литераторов "Першацвет". Творчеству молодых авторов будет посвящена и презентация сборника "Першацвет", выпущенного по итогам конкурса, а также книги молодого автора Станиславы Умец "Сердце Сакры: фэнтези", открывшей новую серию издательства "Мастацкая літаратура" "Время XXI".

На национальном стенде Беларуси в дни работы выставки будут организованы многочисленные встречи с авторами, издателями, художниками, презентации новых книг, круглые столы, автограф-сессии. Здесь же пройдет торжественная церемония награждения победителей 57-го Национального конкурса "Искусство книги".

Выставка пройдет в административном комплексе по проспекту Победителей, 14. Вход свободный.

Источник: БЕЛТА

«Рассвет» приходит из Дагестана

  • Среда, 31 января 2018 08:40
  • Автор

8 февраля в 17.00 в белорусской столице в художественной галерее «Университет культуры» (Дворец Республики) состоится церемония открытия выставки «Зунзул чани» («Рассвет») известного дагестанского художника и писателя Марата Гаджиева. А также во время открытия пройдет презентация книг издательств Дагестана и их передача в дар белорусским библиотекам.

Мероприятие организовано в преддверии XXV Минской международной книжной выставки-ярмарки совместно с Издательским домом «Звязда» при поддержке Министерства информации Республики Беларусь и Министерства культуры Республики Беларусь.

Рассказывает директор галереи «Университет культуры» Павел Сапотько:

- Марат Гаджиев не впервые приезжает в Беларусь. В конце минувшего года он побывал в нашей стране по приглашению министерства информации Республики Беларусь. Участвовал в юбилейных торжествах, связанных со 135летием со дня рождения народного песняра Беларуси Якуба Коласа. Несколько слов о дагестанском художнике и писателе. Марат Гаджиев – дагестанский художник, журналист, издатель. Родился в 1968 году в городе Грозный. В 1995 году окончил Дагестанский политехнический институт. В настоящее время является учредителем и главным редактором кавказской литературно-художественной газеты «Горцы», директором общественной организации «Кавказский дом переводов», художественным редактором издательского дома «Дагестан», главным библиотекарем Национальной библиотеки Республики Дагестан имени Расула Гамзатова. Член Союза журналистов России. Лауреат республиканской премии «Золотой орел». Автор книги о путешествиях по Кавказу «Соль». Персональные выставки Марата Гаджиева проходили в Махачкале, Краснодаре, Москве, Каспийске. Произведения художника хранятся в Дагестанском музее изобразительных искусств, частных собраниях в разных странах мира.

На выставке в Минске будет представлена серия графических работ, написанных мастером на тутовой бумаге. В рамках выставки пройдет презентация книг издательств «Дагестан» и «МавраевЪ». Журналисты Саид Ниналалов, Жемилат Ибрагимова и Марат Гаджиев представят книги, изданные за последние несколько лет в Махачкале. Состоится передача книг в дар Национальной библиотеке Беларуси, Президентской библиотеке Республики Беларусь, Центральной научной библиотеке имени Якуба Коласа Национальной академии наук Беларуси и библиотеке Белорусского государственного университета культуры и искусств.

Также будет представлен литературно-художественный альманах «Кавказский экспресс», недавно отмеченный Гран-при на Дагестанской книжной ярмарке «Тарки-Тау». Альманах издается Национальной библиотекой Республики Дагестан имени Расула Гамзатова и знакомит читателей с творчеством авторов из разных регионов мира. Последний выпуск альманаха содержит произведения прозы и поэзии, переводы, письма, уникальные фотографии, репродукции произведений живописи, графики, офорта.

Несомненно, выставка станет серьезным вкладом в развитие белорусско-дагестанских культурных, художественных и литературных отношений. В Беларуси хорошо знают многих литераторов Дагестана. Хотелось бы, чтобы это знакомство продолжилось. Чтобы и дальше развивалось партнерство писателей, художников, журналистов Беларуси и Дагестана.

Кирилл Ладутько.